چاپ خبــر
در پی حوادث آخر هفته گذشته، کارشناس گردشگری توضیح می‌دهد:

برای گردشگران مرنجاب برنامه نداریم/ سبک گردشگری خود را نمی شناسیم

در حال حاضر راه برای حضور تورهای دارای مجوز بسته شده، ولی راه مرنجاب را با توجه به گستردگی منطقه، نمی‌توان بست. در نتیجه «بچه پول‌دارهای تهرانی» که دنبال عیاشی و هنجارشکنی هستند به مرنجاب راه می‌یابند و مشکل آفرینی می‌کنند…

خطب شکن: طی ۲۴ ساعته گذشته جاده‌ی مرنجاب شاهد پنج ۵ تصادف و واژگونی خودرو با ۱۶ مجروح بوده است. حوادثی که با مجموع حادثه‌های ۱۵ روز تعطیلات نوروزی در این جاده برابری می کند.(خبر)

آران و بیدگل به عنوان شهرستانی که در سال‌های اخیر دچار خشکسالی‌های شدید بوده است، ظرفیت‌های کشاورزی خود را تا حدود زیادی از دست داده است. از طرف دیگر صنعت تک محصولی و وابستگی شدید به صنعت فرش ماشینی که حدود ۷۰ درصد از جمعیت ۱۰۰ هزار نفری شهرستان را با خود درگیر کرده، با نوسانات زیادی که به خود می‌بیند، قابل اتکا نیست. از این رو باید راه سومی برای پیشرفت اقتصادی شهرستان در پیش گرفت، راهی که با وجود جاذبه‌های بی نظیر تاریخی و طبیعی شهرستان، چیزی جز تقویت بخش گردشگری نیست…

در این گفتگو امیر سحابی، کارشناس و فعال گردشگری ضمن بیان نکاتی در مورد مرنجاب، به عنوان اصلی ترین جاذبه گردشگری شهرستان، آسیب شناسی مختصری نیز در مورد این حوزه و نگاه‌های مسئولان به آن داشته است.

***

نقاط ضعف گردشگری آران و بیدگل

فقدان نیروی انسانی متخصص در شهرستان، یکی از مشکلات حوزه گردشگری است. راهنمایی گردشگری یک کار بسیار تخصصی است که نیازمند آموزش‌ها و تخصص‌های بسیاری در حوزه‌هایی مثل اطلاعات تاریخی و نحوه تعامل و برخورد با گردشگران است، آموزش‌هایی که به صورت مداوم باید با برگزاری دوره‌های بازآموزی، ارتقا یابد و به روز شود. حال سوال اینجاست متولی این امر کیست؟

به نظر من خروجی کارگروه‌هایی که به عنوان «گردشگری» یا سایر عناوین مربوط به این حوزه تشکیل می‌شود، باید به اصلاح امور فرهنگی و رشد این صنعت در شهرستان بیانجامد، با این حال چنین چیزی مشاهده نمی‌شود. شاید یکی از دلایل این اتفاق که می‌توان آن را مهم ترین ضعف مدیریت گردشگری شهرستان نیز عنوان کرد، فقدان نگاه تخصصی و درک درست نسبت به این مسأله است. به همین خاطر عرصه برای ورود نیروهای متخصص مهیا نیست و شرایط ساماندهی نمی‌شود.

ریشه معضلات فرهنگی مرنجاب

معضلات فرهنگی مرنجاب صرفا ناشی از حضور تورهای گردشگری نیست؛ بلکه تورهای غیر مجاز موجب می‌شوند این نابسامانی‌ها رخ دهد. این عکس‌هایی که از ناهنجاری‌های مرنجاب در فضای مجازی منتشر می‌شود، به هیچ وجه به تورهای رسمی و دارای مجوز ربطی ندارد. زیرا تمام راهنمایان و تورهای گردشگری در صورت بروز تخلف مسئولیت دارند و مورد مواخذه قرار می‌گیرند. از این رو در صورتی که شرکت‌های مجاز گردشگری وارد صحنه شوند، نسبت به بروز ناهنجاری‌ها پاسخگو خواهند بود و عملا امکان چنین رخدادهایی سلب خواهد شد.

از طرف دیگر مسافران هم با شرکت‌های گردشگری قراردادی امضا می‌کنند که مسئولان تورها را مجاز می‌کند در صورت بروز ناهنجاری از سوی مسافران حاضر در تور، فرد متخلف را تحویل مراجع قانونی قرار دهند. به همین خاطر اصلا افراد حاضر در تورهای مجاز هم به خود اجازه‌ی تخطی از قانون را نمی‌دهند…

در حال حاضر راه برای حضور تورهای دارای مجوز بسته شده، ولی راه مرنجاب را با توجه به گستردگی منطقه، نمی‌توان بست. در نتیجه «بچه پول‌دارهای تهرانی» که دنبال عیاشی و هنجارشکنی هستند به مرنجاب راه می‌یابند و مشکل آفرینی می‌کنند…

گردشگری که در هر منطقه گردشگری حضور پیدا می‌کند، باید با برنامه‌های مختلفی مواجه شود تا بتواند وقت خود را به بهترین نحو بگذراند. یکی از ضعف‌های مدیریت مرنجاب، فقدان برنامه برای گردشگران است. مسافری که در مرنجاب حضور می‌یابد، در شش تا ۱۰ ساعتی که در محل اقامت دارند، با چه برنامه‌ای برای گذران اوقات خود مواجه می‌شوند؟ (بماند که ابتدایی ترین حق مسافران که سرویس بهداشتی استاندارد و اتاق با حداقل امکانات است در مرنجاب وجود خارجی ندارد!)

photo_2017-01-25_00-25-07

سبک گردشگری مرنجاب درست نیست

در هر منطقه‌ی گردشگری، شهر میزبان بر اساس فرهنگ خود بسته‌های گردشگری تنظیم می‌کنند. با این وجود آران و بیدگل سبک درستی برای گسترش گردشگری خود تعریف نکرده است.

الان به دلیل فقدان برنامه، سبک گردشگری مرنجاب سبک «عیش و نوش» شده است. در حالی که می‌توان با بهره گیری از ویژگی‌های منحصر به فرد این منطقه که آن را در سطح جهان کم نظیر می‌کند، سبک‌های مختلف گردشگری را در آن پیاده کرد؛ یک مثال عرض می‌کنم: مرنجاب ظرفیت دارد که گروه‌های نجوم از نقاط مختلف کشور و جهان به منطقه سفر کنند، خصوصا در زمان رخدادهای خاص نجومی مثل بارش‌های شهابی که همین الان هم گاهی خیل عظیم گروه‌های دانشجویی و علمی برای رصد آن به منطقه سرازیر می‌شود. علاوه بر این سبک‌های دیگری هم در دسترس است، مثل تورهای زندگی در شرایط سخت یا  تور‌های «شکم گردی» که می‌توان با غذاهای محلی به منطقه جذب کرد.

سبک دیگر گردشگری در شهرستان ما بر اساس فرهنگ ما، گردشگری مذهبی است. آران وبیدگل با داشتن امامزاده عظیم الشان هلال ابن علی(ع) که به درستی در کشور و حتی جهان شناخته شده، می‌تواند با قرار گرفتن در کنار مشهد اردهال، امامزاده آقا علی عباس بادرود و حضرت معصومه(س) محور گردشگری مذهبی مرکز ایران را شکل دهد.

باید پلیس کویر ایجاد شود

حضور نیروی انتظامی در منطقه، بر خلاف آن چه به نظر می‌رسد می‌تواند در بین گردشگران ایجاد رضایت کند، زیرا نیروی انتظامی نماد آرامش و امنیت است. البته حضور این نیرو نیازمند آموزش و بهره مندی از مقدمات لازم است. مثلا ماموران محترم باید با روی گشاده از مهمانان پذیرایی کنند. ما همان گونه که در کوهستان، پلیس کوهستان داریم می‌توانیم پلیس کویر هم ایجاد کنیم. البته ناگفته نماند که باید نیروی انتظامی را از جهات مختلف تامین کرد تا دچار مشکل نشود.

راه‌های سامان‌دهی مرنجاب

مسلما ساماندهی گردشگری، نیازمند گردهمایی کارشناسان و افراد متخصص است. افراد متخصصی که اطلاعات کامل را در مورد فرهنگ و تاریخ آران و بیدگل داشته باشند با هم تعامل و در این مورد تبادل نظر کنند.

البته باید در این داستان، افراد متخصصی هم حاضر شوند که اطلاعات کامل را در مورد فرهنگ و تاریخ آران و بیدگل داشته باشند یکی از نکاتی که به ارتقای گردشگری شهرستان و ساماندهی وضع آن کمک می‌کند، احترام به فرهنگ بومی است. ما نباید غذاها و محصولات کشاورزی محلی مانند «گوشت لوبیا»، «گوشت نخود اسفناج» یا «شلغم» یا شاخصه‌های هویت خودمان مثل «زبان دهی» و «رتبه نخست ایثارگری» را دست کم بگیریم. زیرا مسلم است وقتی خودمان به فرهنگ خودمان احترام نگذاریم، گردشگران هم به آن احترام نمی‌گذارند. الان اگر شما مناطق گردشگری اطراف شهرستان را رصد کنید می‌بینید هر کدام متناسب با فرهنگ خود، نمادی را برای گردشگری خود برگزیده و آن را «برند» کرده است، مثلا کاشان خانه‌های تاریخی و فرش، برزک گیوه و بادرود انار را نماد گردشگری خود کرده‌اند. در حالی که در غفلت ما، نه تنها نمادهای هویتی شهر ما پاس داشته نمی‌شود، بلکه شهرهای اطراف آن‌ها را به نام خود ثبت می‌کنند. متاسفانه اغلب کسانی که در حوزه گردشگری فعالیت می‌کنند، از این اطلاعات بی بهره اند و در مورد اهمیتی که غذاها یا آداب و رسوم محلی برای گردشگران دارد چیزی نمی‌دانند. یک عامل این مشکل به خاطر کم کاری‌هایی است که در گذشته صورت گرفته و در حال حاضر نیز ادامه پیدا کرده است، مثلا کتاب جامعی برای معرفی فرهنگ شهرستان وجود ندارد یا یک موزه‌ی مردم شناسی ساخته نشده است؛ باز برمی‌گردیم سر این سوال که متولی این امر کیست و چرا کاری انجام نمی‌پذیرد؟

photo_2017-01-25_00-25-14

آران و بیدگل در نقشه‌های گردشگری دنیا وجود خارجی ندارد

…تاسف آور ترین نکته این است که آران وبیدگل در هیچ کدام از نقشه‌های گردشگری دنیا وجود خارجی ندارد. این همه کارگروه گردشگری چقدر از این مطلب اطلاع دارند و برای رفع این مشکل بحث کرده‌اند؟ آیا شهری که هنوز اسمش به گوش توریست نخورده می‌تواند صنعت گردشگری را پایه ریزی کند، آن هم بدون هیچ برنامه عملی و اجرایی؟! الان اگر یک راهنما بخواهد توری را هدایت کند، چه اطلاعاتی از منایع تاریخی شهرمان در اختیار او هست؟ صنایع دستی شهر ما کجاست؟ برای معرفی و خرید این صنایع دستی توسط توریست که مسلما موجب درآمدزایی و احیای آن می‌شود کدام مرکز در شهر وجود دارد؟ چرا نقشه‌های گردشگری کویر و شهرمان به قدری ضعیف و ناکارآمد است که کسی رغبتی به خواندن آن ندارد؟

چرا هنوز یک برگه یک صفحه‌ای که لیست بناهای تاریخی در آن باشد وجود ندارد که اگر کسی خواست در بخش گردشگری این شهر سرمایه گذاری کند به دست او بدهیم؟ شهر ما در کدام نمایشگاه ملی شرکت کرده و به مردم و شرکت‌های تخصصی گفته است که این شهر کجاست و چه ظرفیت‌هایی دارد؟ اواخر بهمن ماه نمایشگاه بین المللی گردشگری در تهران برگزار می‌شود؛ از همه جا هستند غیر از آران و بیدگل. شهرهای دیگر بسیار عالی حضور دارند، به معرفی جاذبه‌های شهر خود می‌پردازند، برگه‌های سرمایه گذاری در صنعت گردشگری را عرضه می‌کنند و با سرمایه گذاران به گفت و گو می‌پردازند…

این نکته ضروری است: تا گردشگر در شهر اسکان پیدا نکند، درآمدی از صنعت گردشگری برای مردم حاصل نمی‌شود. در غیر این صورت آران و بیدگل تنها محل گذری برای رسیدن به کویر خواهد بود که حتی برخی مسافران نام آن را هم نخواهند دانست و جز مشکلات فرهنگی و زیست محیطی چیزی عاید منطقه نخواهد شد.

انتهای پیام/

telegram

پاسخ دهید

سوال امنیتی:
Go to TOP