چاپ خبــر
گزارشی از مشکلات رانندگان شهرستان؛

درد دل‌های رانندگان شهر: از دشواری‌های شغل رانندگی تا بی مهری‌های مردم

از مدت‌ها پیش کرایه تاکسی گران نشده، در حالی که کرایه‌های اتوبوس‌های بین شهری هر سال نزدیک ۱۰ درصد افزایش پیدا می‌کند.

به گزارش خطب شکن، از زمانی که انسان در اختراع و علم رو به جلو حرکت کرد و زندگی ماشینی شد، اتومبیل‌ها جزء جدایی ناپذیر زندگی انسان شدند. بعد از آن که همه ناگزیر با اتومبیل ارتباط پیدا کردند، شغلی به اسم رانندگی هم به فهرست مشاغل بشر اضافه شد.

این گزارش در گفتگو با چند تن از رانندگان تاکسی شهرستان آران و بیدگل، گوشه‌هایی از دغدغه‌های آنان را بررسی کرده است.

*****

کمک خرج خانواده

یکی از خانم‌هایی که به گفته خودش از چند ماه پیش به عنوان راننده فعالیت می‌کند و صاحب دو فرزند است در مورد شغل خود می‌گوید: «من به ناچار وارد این شغل شدم تا کمک خرج خانواده باشم.»

او توضیح می‌دهد: «به دلیل رکود، شوهرم از کارخانه‌ای که در آن کار می‌کرد اخراج شد، الان او مجبور است به صورت پاره وقت کار کند و چون اقساط وام خانه‌ای که خریدیم زیاد بود و او از عهده آن بر نمی‌آمد، من به عنوان تاکسی سرویس بانوان مشغول کار شدم تا کمک خرج خانواده باشم.»

وی تصریح می‌کند: ««گاهی مردان ما را مسخره می‌کنند و به ما می‌گویند زن‌ها رانندگی بلد نیستند. در حالی که واقعا توانایی ما در رانندگی، از آقایان کمتر نیست.»

راهی برای مبارزه با مشکلات زندگی

یکی دیگر از خانم‌هایی که در تاکسی بانوان کار می‌کند با بیان این که از شغل خود راضی است، در مورد سختی‌های این کار می‌گوید: «متاسفانه مردم هنوز در مورد خدمات تاکسی بانوان مطلع نیستند و به همین خاطر کمتر با ما تماس می‌گیرند.»

او ادامه می‌دهد: «مسلما هر کدام از ما که مشغول این کار شده‌ایم، مشکلاتی داریم، مسلما اگر مشکلات زندگی نبود، ترجیح می‌دادیم به کار آسان تری اشتغال پیدا کنیم. ولی به هر حال با وجود فرزند و سختی‌های کار خانه داری، باید این کار را ادامه دهیم تا شاید بر این مشکلات غلبه کنیم.»

این بانوی راننده خاطره‌ای از یکی از مسافران خود تعریف می‌کند و می‌افزاید: «بعضی وقت‌ها گلایه‌های بی موردی از طرف برخی مسافران عنوان می‌شود که واقعا خستگی را بر تن آدم باقی می‌گذارد.

جزئی از زندگی

محمود که علاوه بر رانندگی تاکسی، در فصل مدرسه به عنوان سرویس مدارس نیز کار می‌کند در مورد شغل خود اظهار می‌کند: «من به این شغل علاقه مند هستم. در واقع الان بعد از ۱۰ سال، این شغل جزیی از زندگی ام شده است، اگر یک روز سر کار نباشم دلم می‌گیرد.»

او می‌گوید: «خرج و دخل با هم نمی‌خواند. خرج وسایل یدکی و تجهیزات تاکسی گران و کرایه‌ها کم است. از مدت‌ها پیش کرایه تاکسی گران نشده، در حالی که کرایه‌های اتوبوس‌های بین شهری هر سال نزدیک ۱۰ درصد افزایش پیدا می‌کند. ما چه کار کنیم که مدام مخارج زندگی بالا می‌رود و درآمد ما همان چیزی است که قبلا بوده است؟»

محمود در مورد فعالیت خود به عنوان سرویس مدارس هم خاطرنشان می‌کند: «گاهی تعداد دانش‌آموزان در سرویس‌ها از حد استاندار بیشتر است و همین مسئله باعث استهلاک خودرو می‌شود.»

هیچ کس حمایت نمی‌کند

رضا نیز در مورد شغل خود این گونه لب به شکوه می‌گشاید: «هیچ کدام از مسئولان از ما حمایت نمی‌کنند.»

او توضیح می‌دهد: «شغل ما تضمین ندارد، یعنی درآمدش معلوم نیست. گاهی حتی در یک ماه ممکن است از حداقل درامد یک کارگر هم کمتر کار کنیم.»

رضا اضافه می‌کند: «ما باید در شغل خود با همه جور آدمی سر و کله بزنیم، آخر هم خیلی‌ها از ما ناراضی می‌شوند، ولی در واقع از سختی‌هایی که بر دوش ما وارد می‌شود اطلاع ندارند و وضعیت کاری ما را درک نمی‌کنند. ما گاهی ساعت‌ها باید منتظر بمانیم و آخر سر، مسافر گیر نمی‌آوریم و با ماشین خالی بر می‌گردیم.»

telegram

  1. آراني گفته:

    در داخل شهر تاکسی نداریم و یک مسیر کوتاه را ۷ ۸ هزار تومان می گیرند کرایه تا قم پس بهتر است بیکار بمانید …

Go to TOP