چاپ خبــر
به بهانه رونمایی از کتاب «60 سال مدیریت شهری در آران و بیدگل»:

شورای پنجم و مسأله هویت شهری

با این وصف در سال های آتی، فرصت پیش روی شورای مرکب از منتخبان شهروندان دو شهر پیشین، برای پیگیری مطالبات مردمی و تصویب مصوبات قانونی با اولویت بررسی دقیق مستندات تاریخی گذشته و توجه به اهمیت دادن مردم به هویت های پیشین خود، مغتنم خواهد بود تا با نبود منابع مالی پایدار و رکود اقتصادی موجود با تکیه بر سرمایه ارزشمند مردم و جلب سرمایه های علاقه مندان به سرمایه گذاری در موضوعات شهری، گامی موثر و رو به رشد برای ایجاد مدیریت های مستقل -که دربرگیرنده‌ی هویت های ریشه دار باشد- برداشته شود…

خطب شکن: مقداد نمکی/ امروز همزمان با رونمایی از کتاب شصت سال مدیریت شهری، ضمن بازنشر تصویری از نشان شهرداری های «آران» و «بیدگل»، کام حاضران این جشن تیرگانی فرهنگی نیز به کیک مصور به آرم های یاد شده، شیرین شد. بدون تردید شیرین کامی کیک این آیین، گوارای وجود همه دست اندرکاران، پدیدآورندگان کتاب و تمامی خوانندگان مجموعه تازه منتشر شده، آن هم پس از برپایی انتخابات پنجمین دوره شورای اسلامی شهر که با وجود همه بیم و امیدها و دغدغه ها به یک انسجام نسبی انجامید، خواهد بود.

با مروری بر مستندات دوره های پیشین این دو شهر قدیمی، باسابقه ی استقرار شهرداری های مستقل، آنچه که در نحوه نگرش نهادهای مردمی و معتمدان به صورت مکتوب – البته مکتوم در صفحات کتاب رونمایی شده- وجود داشته اینکه، علیرغم مخالفت های پی در پی از سوی معتمدان، انجمن ها و شهرداران وقت شهرهای «آران» و «بیدگل» و بدون لحاظ مناسبات فرهنگی و اجتماعی این دو شهر، بنا به ابلاغیه ای از سوی وزارت کشور، ادغام شهرداری های یاد شده، رقم خورده است.

بر هیچ کس پوشیده نیست که در جوامع مختلف، توجه به هویت، احساس تعلق شهروندان به زادبوم خود را به عنوان عوامل مهم توسعه در پی داشته و عنایت به این موضوع نیز در نحوه نگرش و رفتارهای اجتماعی هیچ یک از شهروندان این دو شهر کویری مستثنی نبوده و نیست.
اهالی این دو شهر، اگر چه بنا به مقتضیات و مناسبات زمانی مثل دوران همدلی انقلاب اسلامی و هم سویی دفاع مقدس با هدف مشترک در برابر دشمن آب و خاک میهن و دین و آیین، در یک هماورد ملی به عنوان رتبه نخست ایثارگری خوش درخشیده اند اما پس از این دوره و همزمان با ارتقای ساختار سیاسی به شهرستان، بعضا شاهد رویدادهایی مستقل از هم در نحوه مدیریت توسعه شهری همراه با مطالبات توسعه طلبانه خود بوده اند که در خوشبینانه ترین حالت آن، می توان توجه آنها را به احیای هویت گذشته‌ی نهاد مدریتی شهری خود قلمداد کرد.

طی چند دهه گذشته نیز علیرغم تجربه دو دوره طرح جامع شهری -که به عنوان سندی بالادستی، یک واحد شهری را برای سال های دور رقم می زند- مغایرت نحوه رفتارهای اجتماعی و درخواست های مردمی با آنچه که طی ابلاغیه های رسمی، ملاک کار مدیران می نماید را به وضوح می توان دید. البته پر واضح است که برای پرهیز از بوجود آمدن هرگونه مانعی برای روند توسعه همه جانبه دغدغه هایی وجود داشته و دارد.

با این وصف در سال های آتی، فرصت پیش روی شورای مرکب از منتخبان شهروندان دو شهر پیشین، برای پیگیری مطالبات مردمی و تصویب مصوبات قانونی با اولویت بررسی دقیق مستندات تاریخی گذشته و توجه به اهمیت دادن مردم به هویت های پیشین خود، مغتنم خواهد بود تا با نبود منابع مالی پایدار و رکود اقتصادی موجود با تکیه بر سرمایه ارزشمند مردم و جلب سرمایه های علاقه مندان به سرمایه گذاری در موضوعات شهری، گامی موثر و رو به رشد برای ایجاد مدیریت های مستقل -که دربرگیرنده‌ی هویت های ریشه دار باشد- برداشته شود و تفاهم و انسجام حقیقی را با رعایت عدالت اجتماعی- آن هم با کاربست مفهوم درست عدالت نه مساوات- به عنوان سرمایه اجتماعی در خدمت هم زیستی اهالی دو شهر پیشین -که بنا به ارتباطات گسترده کاری، فامیلی و … ظرفیت هایی ظریف ایجاد کرده اند- رقم زده و بیش از هرچیز برای استقرار اندیشه های خیرخواهانه و اقدامات منصفانه اهتمام ورزد وگرنه علیرغم میثاق نامه های مکتوب اما مکتوم از دید عموم، هدر رفت سرمایه های اجتماعی عنوان شده همان و تکرار تلخی های ناشی از نادیده گرفتن نگرش ها و رفتارهای موجود مردمی از سوی نهادهای ابلاغ کننده بالادستی، همان.

در پایان، با توجه به نخستین وظیفه شورای محترم اسلامی شهر در انتخاب شهردار، ذکر این نکته ضروری است که امروزه در نگرش جدید بر مدیریت شهری، به صرف ادامه روش های مکانیکی و ارگانیکی موجود کافی نیست، شاید روش کاتالیکی که مبتنی بر طرح ریزی شهری بر مبنای ترجیحات آشکار شده در رفتارهای عمومی شهروندان که بنا بر حقیقت بیت زیر از مولوی، ریشه در پیشینه‌ی هویتی آنان مشتمل بر استقرار مدیریت های مستقل شهری دارد، گره گشای اداره امور باشد:
«هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش».

telegram

Go to TOP