چاپ خبــر
گفتگو با مربی نایب قهرمان جوکای دو کاراته‌ی جهان؛

نگاه‌های جناحی را کنار بگذاریم/ هر کمکی به این ورزش شود نفعش به جوانان می‌رسد

هادی نجفی دوست که اواخر سال پیش نایب قهرمانی جهان را به عنوان مربی تیم ملی به دست آورد، در این گفتگو با انتقاد از نگاه‌های جناحی و ناقص مسئولان شهر، هدف خود را تقویت روحیه‌ی بسیجی و حمایت از جوانان عنوان می‌کند.

خطب شکن: محمد رمضانی/ هادی نجفی دوست اوایل بهمن ماه سال گذشته با اعلام فدراسیون کاراته جمهوری اسلامی ایران هدایت تیم ملی جوکای دو کاراته را بر عهده گرفت (این خبر را در اینجا بخوانید). هر چند این تیم فرصت کمی تا برگزاری رقابت‌های بین المللی مشهد داشت، توانست در پایان در بین ۱۰ تیم شرکت کننده مقام نایب قهرمانی را به دست آورد.

نجفی دوست علاوه بر این که در باشگاه رزمی ولیعصر به آموزش این رشته می‌پردازد، یکی از بسیجیان قدیمی پایگاه صاحب الزمان(عج) آران و بیدگل نیز به شمار می‌آید. در این گفتگو که در همین پایگاه بسیج انجام شده است، او به بیان سوابق خود و افتخاراتی که در زمینه‌های ورزشی به دست آورده است می‌پردازد. نجفی دوست در این گفتگو با انتقاد از نگاه‌های جناحی و ناقص مسئولان شهر، هدف خود را تقویت روحیه‌ی بسیجی و حمایت از جوانان عنوان می‌کند.

***

اگر ممکن است خودتان را به طور کامل معرفی کنید.

هادی نجفی دوست هستم، متولد سال ۱۳۶۴، در محله‌ی سلمقان آران و بیدگل به دنیا آمده‌ام. برادر شهید مهدی نجفی دوست هستم و البته ابوی مرحوم و برادر دیگرم نیز جانباز دوران دفاع مقدس بوده‌اند. دارای مدرک کارشناسی رشته منابع طبیعی و کارشناسی ارشد جغرافیا.

همچنین دارای دان ۳ سوپر کنتاکت کیک بوکسینگ، دان ۳ جوکای دو کاراته و مدرک مربیگری در هر دو رشته نیز هستم. فعلا هم در شهرداری آران و بیدگل مشغول کارم و در باشگاه جوکای دو کاراته‌ی ولیعصر(عج) فعالیت می‌کنم.

313135(1)

چه شد که وارد این رشته‌ی ورزشی شدید؟

ورزش را در سال ۱۳۷۶، در رشته‌ی کونگ فو زیر نظر مرحوم حسین جعفری شروع کردم و بعد از یک سال وارد کاراته شدم. تا الان هم در همین رشته فعالیت داشته‌ام.

ورزش جوکای دو کاراته ورزشی مادر و ایرانی است. این ورزش ۴۰۰ سال پیش در ایران اختراع شد. البته مدتی قراموش شده بود، ولی توسط کانچو دهنوی از مشهد، مجددا احیا شد. این سبک، سبکی بومی و ایرانی و دربرگیرنده‌ی تمام سبک‌های رزمی است: کاراته، بوکس، دایدو (دفاع شخصی) و فول کنتاکت، ۴ سبک مبارزاتی روز دنیا را خود دارد.

از مدال‌ها و افتخاراتی که کسب کردید برای ما بگویید.

بنده در سال ۱۳۸۰ در مسابقات قهرمان قهرمانان کشوری مقام اول را به دست آوردم. مقام‌های استانی و شهرستانی هم بسیار زیاد است. از وقتی هم که مربی شدم مقام‌های بسیاری به دست آوردیم که سومی کشور در مسابقات نوجوانان و جوانان در سال ۹۱، سومی کشوری در تمام رده‌های سنی در سال ۹۲، نایب قهرمانی نوجوانان کشور در مسابقات شیراز در سال ۹۳، قهرمانی جوانان کشور در آران و بیدگل در سال ۹۴ و نایب قهرمانی مسابقات جهانی مشهد در بهمن ۹۴ از این جمله است. در رده‌ی استانی هم رتبه‌های زیادی به دست آمده است.

313135(3)

ارتباط روحی و معنوی شما با برادر شهیدتان چگونه است؟

یقینا وجود چنین شخصیتی در زندگی هر فرد تاثیر زیادی دارد و اگر کسی در خانواده‌ای راه بزرگی را آغاز کند، مطمئناً بقیه‌ی اعضای آن بی تفاوت نخواهند بود، علی الخصوص این که او در چنین راهیی جان خود را تقدیم کرده باشد.

دقیقا به خاطر دارم آخرین جمله از وصیت نامه ایشان را که گفته‌اند «خواهران و برادرانم! راه من را ادامه دهید». هر چند ما نمی‌توانیم مثل خود آن‌ها راهشان را ادامه دهیم، ولی همین که ما به آموزش جوانان همت کنیم و آن‌ها را به جای موارد ناهنجار، به عرصه‌هایی مثل ورزش سوق دهیم و پاک نگهشان داریم، اصول زندگی صحیح را تمرین کنیم، قطعا را شهدا را ادامه داده‌ایم.

وقتی جوان و نوجوان در رقابتی قهرمان شد، روحیه‌ی او هم رشد خواهد کرد و دیگر سراغ کارهای پوچ و بی ارزش نخواهد رفت.

در این راه چه کسانی مشوق و پشتیبان شما بوده‌اند؟

حمایت خانواده نقش بسزایی در این موفقیت‌ها داشته‌اند، خصوصا برادرانم که مربی‌های اول و دوم من بوده‌اند. آقایان محسن زاده، بوستانی و محمدرضا جعفری هم بسیار در این راه کمک کرده‌اند.

اوضاع کلی این رشته را در شهرمان چگونه ارزیابی می‌کنید؟

این رشته در شهر ما پیشرفت خیلی خوبی دارد ولی وضعیت آن بهتر از این هم می‌شود. فعلا در کاشان و اصفهان باشگاه‌هایی تاسیس شده است و برای ایجاد باشگاه در چند شهر دیگر نیز در حال رایزنی هستیم.

نکته این جاست که در یک رشته‌ی ورزشی، رسیدن به قهرمانی و نتیجه گرفتن از برنامه‌ها، شاید تا ۲۰ سال طول بکشد. ولی در حال حاضر این رشته‌ی ورزشی در آران و بیدگل ریشه دار است، حتی در کشور و جهان هم حرف برای گفتن داریم. ولی از مسئولان کسی به این مطلب واقف نیست و کمک موثری نمی‌کند.

برای آینده چه برنامه‌ای دارید؟

اولین موضوع مد نظر ما افزایش تعداد باشگاه‌های شهرستان است. بعد از آن باید در استان فعالیت‌های این رشته را در بین آقایان و بانوان افزایش دهیم.

اوایل بهمن ماه گذشته از این که شما به عنوان مربی تیم ملی انتخاب شدید با خبر شدیم. برای ما از کسب این عنوان بگویید.

رفتن به تیم ملی یک افتخار است، ولی انتخاب مربی تیم ملی خصوصا در این رشته سلیقه‌ای نیست. از سال ۸۹ در تمامی کلاس‌ها و استاژهای سالانه مربیگری و داوری بهترین نمرات را گرفتیم و پس از آن با مقام‌های بسیاری که در سطح کشور که به دست آوردیم، مربی گری تیم ملی به بنده سپرده شد. این افتخار حاصل ۲۰ سال عمر و هزینه و زحمت است؛ خیلی سخت است…

تیم ملی ۳ مربی دارد که ۲ نفر آنان مربی رسمی هستند: بنده و استاد علی بخشی که سرمربی است. با این حال در مسابقات اخیر مشهد تمام امور مربی گری تیم با بنده بود، هر چند در واقع سرمربی تیم «ب» بودم.

313135(5)

تاثیری را که مربی گری تیم ملی بر فعالیت شما خواهد داشت چگونه ارزیابی می‌کنید؟

تجربه‌ی مسابقات مختلف در سمت مربی، تجربه‌های بسیاری را در اختیار افراد قرار می‌دهد. ضمن این که شاگردان وقتی مربی خود را صاحب چنین مقامی ببینند، اعتماد به نفس پیدا می‌کنند، او را به عنوان الگوی خود قرار می‌دهند و انگیزه پیدا می‌کنند.

البته این موفقیت با نحوه برخورد مسئولان می‌تواند به نتایج بهتری برسد. توجه‌ها نباید محدود به این چند روز شود، باید این مقام مهمی که به دست آمده است، حفظ شود. زحمات بسیاری برای رسیدن به این نقطه کشیده شده است.

البته ما از مسئولان نه پول می‌خواهیم، نه امکانات، فقط همین که به این ورزش توجه کنند و ما را در برنامه‌ها و اهداف کمک کنند. وجود یک سالن برای تمرین و آموزش، بسیار ضروری است. مسئولان فضا را در اختیار ما قرار دهند، تمام امکانات آن را خودمان مهیا می‌کنیم. خود مسئولان تربیت بدنی هم معترف اند که تنها باشگاهی که این همه هزینه می‌کند و موفقیت به دست می‌آورد و چیزی از ما نمی‌خواهد شما هستید. نام آران و بیدگل در همه‌ی رسانه‌ها و سایت‌ها و روزنامه‌ها مطرح شده است. نباید به راحتی زحمات گذشته فراموش شود.

کمی در مورد مسابقات جهانی بهمن ماه صحبت کنید…

آخرین مسابقه‌ای که شرکت کردیم، مسابقات بین المللی جوکای دو کاراته در رده سنی بزرگسالان بود که در بهمن برگزار شد. این مسابقات به صورت سالانه یا یک سال در میان برگزار می‌شود. در آن سه تیم از ایران، افغانستان، عراق، ازبکستان، روسیه و چند کشور دیگر حضور داشتند که جمعا تعداد تیم‌های شرکت کننده به ۱۰ می‌رسید. مقام‌های اول و دوم مسابقات را ایران و مقام سوم را افغانستان به دست آورد.

مسابقات از نظر شرکت کنندگان سطح بسیار بالایی داشت. استقبال مردم و مسئولان هم بسیار قابل توجه بود. سبک‌های دیگر هم برای کمک به برگزاری این مسابقات کمک کرده بودند و شکر خدا، برگزاری مسابقات بسیار خوب بود.

شرکت در این مسابقات قطعا هزینه‌های زیادی دارد. برای تامین هزینه‌ها کسی از شما حمایت کرد؟

شهرداری آران و بیدگل کمک کرد، برخی خیّران شهرک صنعتی سلیمان صباحی بیدگلی هم کمک زیادی کردند که می‌دانم حتی دوست ندارند نامی از آنان گفته شود. با این وجود نتوانستیم به صورت کامل هزینه‌ها را تامین کنیم و هر کدام از شرکت کنندگان مجبور شد برای حضور در مسابقه مبلغی را بپردازد.

در سایر اوقات هم کسی نیست که از ما حمایت کند، با این حال از آن جا که ما بیشتر به فکر کار فرهنگی و تاثیرگذاری در جامعه هستیم، سعی می‌کنیم کمترین شهریه را از اعضای باشگاه بگیریم. هرچند این کار ما را دچار مشکل می‌کند. ما کار را با روحیه‌ی بسیجی آغاز کرده‌ایم و به لطف خدا با همین روحیه هم ادامه می‌دهیم.

تاثیر ورزش در زندگی شما چه بوده است؟

من از ابتدا همزمان با ورزش، به درس خواندن هم اهمیت زیادی می‌دادم. علاوه بر این کار هم می‌کردم،حتی تا مقطع کارشناسی ارشد هم روال این گونه بود. گاهی روزانه تا ۸ ساعت هم ورزش می‌کردم. از این رو می‌توانم بگویم که نه تنها ورزش مانع کارهایم نبوده، بلکه باعث طراوت و تخلیه شدن انرژی و طراوت روحی هم شده است. می‌شود. با ورزش انسان برای سایر کارهای خود هم اشتیاق پیدا می‌کند.

بدنی که حرکت نکند، مرده است. ذهنی که تکاپو نداشته باشد، هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد. هر کس بسته به استعداد خود، متناسب با ورزش و تحرکی که دارد، در سایر کارهایش اشتیاق پیدا می‌کند. بی تحرکی و استفاده مدام از رایانه و تلفن همراه که امروزه در جامعه شیوع پیدا کرده است، باعث افسردگی جسم و ذهن می‌شود. همان طور که بدن انسان به تغذیه و استراحت نیاز دارد، نماز و معنویات هم باید باشد، ورزش هم باید باشد. باید به همه نیازهای بدن توجه کرد.

خانواده‌ها باید استعداد فرزندشان را بشناسند. هر کس باید در زمینه‌ای که استعداد دارد تلاش کند. برای موفقیت باید با برنامه کار کرد و در جایی ورزش کرد که سالم و معتبر باشد؛ اگر این طور نباشد پس از مدتی فرد با دلزدگی یا آسیب‌دیدگی ورزش را رها می‌کند.

در این باشگاه هدف اصلی فعالیت فرهنگی است و شاید خدمتی که به جامعه و افراد آن صورت می‌گیرد، از قهرمانی جهان بالاتر است. به قول دوستان این کار خمس و زکات سلامتی ماست! شاید گاهی در مسابقات شرکت می‌کنیم، بدون این که پول داشته باشیم. ولی میلیون‌ها تومان خرج می‌کنیم به این امید که برای جوانان کاری کرده باشیم…

313135(4)

سخن پایانی…

واقعا تنها هستیم؛ برای همین اگر ببینم کسی می‌تواند کمک کند حتما پیگیری می‌کنم و از او کمک می‌گیرم. این ورزش واقعا نیازمند توجه است، البته اصلا بحث مالی مطرح نیست. بحث این است که ۲۰ سال افراد زیادی زحمت کشیده اند و حالا باید نتیجه‌ی این زحمات حفظ شود؛ از ۲۰ سال پیش محمد نجفی دوست، امیر عنایتی، محمد بیابانی، آقایان محسن زاده، بوستانی و جعفری آمده و رفته اند و این باشگاه را به این جا رسانده اند.

این قهرمانی‌ها کار هر کسی نبود. الان در همه جای ایران و حتی جهان، حرف از قدرت این باشگاه است. با این وجود حالا که به این موفقیت رسیده‌ایم، متاسفانه هیچ کس نمی‌بیند و کمک نمی‌کند. به قدری رویکردهای سیاسی بر تصمیم گیری‌های مسئولان حاکم شده است که بسیاری از موارد مورد غفلت قرار می‌گیرد. همین چیزهاست که باعث شده نسبت به جوانان اهمیت داده نشود و آنان به سوی فضای مجازی بروند.

هر کاری بکنیم نفع آن به جوانان همین شهر می‌رسد؛ مکان‌های فساد خالی می‌شود و باشگاه‌ها پر می‌شود. هدف منش بسیجی است، نفع شخصی مهم نیست. مسئولان کمک کنند و با برنامه ریزی، هیئتی برای رسیدگی به این مسأله مامور کنند.

به نظر من باید در این رشته سرمایه گذاری و برنامه ریزی درستی انجام شود. الان در ۵۰ رشته سرمایه گذاری پراکنده می‌کنیم و در هیچ کدام به جایی نمی‌رسیم. باید تعداد رشته‌ها را کم و هزینه‌ها را متمرکز کنیم که حداقل در استان یا کشور مقام بیاوریم. به رشته‌های ورزشی در حد تفریح نگاه نکنیم. برای موفقیت باید سطح دیدمان را بالاتر ببریم. در این رشته، فکر ما معطوف به موفقیت‌های برون مرزی است. بیاییم فضای سیاسی شهر و فضای جناح و جهت‌های شهری را کنار بگذاریم و به همدیگر کمک کنیم.

telegram

  1. ناشناس گفته:

    سلام اقای نجفی دوست موفق باشی افتخار مایی

  2. محمدرضا گفته:

    آقای نجفی دوست موفق باشید

Go to TOP