چاپ خبــر
tashakori
گفتگویی با استاد شهاب تشکری در مورد انجمن ادبی هلال(ع):

انجمنی که رویشگاه چند نسل شاعران آران‌وبیدگل بود

شهاب تشکری که دستی تمام در سرودن ماده‌تاریخ دارد، به گفتگو با خبرنگاران تن نمی‌دهد. با این حال خطب شکن با اصرار توانست در مورد انجمن ادبی هلال که روزگاری محملی برای رشد شاعران منطقه بود، گفتگوی کوتاهی با ایشان ترتیب دهد…

به گزارش خطب شکن، آران و بیدگل از دیرباز مهد پرورش شاعران بسیاری بوده است که در طول تاریخ با سروده‌های خود، نام‌های ماندگاری را در اذهان مردمان این خطه به یادگار گذاشته‌اند. با این حال کمتر می‌توان اثری از محافلی که بتواند شاعران را گرد هم آورد و جلساتی منسجم و منظم داشته باشد یافت.

«انجمن ادبی هلال(ع)» که در حدود سال‌های اواخر دهه‌ی ۳۰ تاسیس شد، نخستین محملی بود که بستر طبع آزمایی چند نسل از شاعران آران و بیدگل را فراهم کرد.

این انجمن سال‌ها در جلسات خود میزبان شعرخوانی و طبع آزمایی شاعرانی بود که از سراسر منطقه گرد می‌آمدند و شعر می‌خواندند. اصلی ترین چهره‌ی این انجمن، حجت الاسلام علی تشکری بود که او را از پایه گذاران اصلی آن بر می‌شمرند.

در این جا به مناسبت روز شعر و ادب پارسی گفتگویی با استاد شهاب تشکری، برادر بزرگوار استاد حجت الاسلام علی تشکری در مورد شکل گیری و حیات انجمن ادبی هلال(ع) ترتیب داده‌ایم.

tashakori-1

شهاب تشکری که دستی تمام در سرودن ماده‌تاریخ دارد، کمتر مصاحبه می‌کند و به گفتگو با خبرنگاران تن می‌دهد. با این حال خطب شکن با اصرار توانست گفتگوی کوتاهی با ایشان ترتیب دهد که در ادامه می‌خوانیم.

***

لطفا از شروع به کار انجمن ادبی هلال بگویید. چه شد که این انجمن شکل گرفت و رشد کرد؟

در حدود سال ۱۳۴۰ و پس از تاسیس کتابخانه‌ی آستان امامزاده محمد هلال(ع) پیشنهاد شد که یک انجمن ادبی هم در کنار آن برگزار شود. این پیشنهاد با استقبال خوبی مواجه شد و روزهای جمعه، به عنوان موعد برگزاری جلسات هفتگی این انجمن در نظر گرفته شد. سال‌های زیادی از تاسیس انجمن می‌گذرد و اعضای موسس این مجمع اکثرا بدرود حیات گفته‌اند.

در اوایل شکل گیری این مجموعه شاعرانی از جمله مایل (محمد سلطانمحمدی)، فهیمی (حسن بیدارمغز)، سید شهاب الدین موسوی، عباس امینیان، مرحوم عظیمی بیدگلی و آقای‌هارونی در جلسات شرکت می‌کردند. مرکز اصلی برگزاری جلسات نیز در کتابخانه‌ی آستان محمد هلال(ع) بود که سابق در طبقه‌ی دوم ورودی ضریح قرار داشت.

186517_orig

بنده هم تا زمانی که در منطقه حضور داشتم مقید به شرکت در جلسات بودم، ولی پس از آن که مدتی به تهران منتقل شدم، حضورم در آن کمتر شد. پس از مراجعت از تهران هم در جلسات شرکت مستمر داشتم.

گویا از خاندان بیضایی نیز افرادی در جلسات این انجمن شرکت می‌کردند، مثل آقای ذکایی بیضایی…

ذکایی ساکن تهران بود و فقط اوقاتی که به شهرستان سفر می‌کرد در انجمن حضور می‌یافت.

از افراد شاخصی که در این انجمن حضور پیدا کرده‌اند چند نفر را نام می‌برید؟

شاعران مختلف به فراخور حضور در شهرستان در این انجمن هم شرکت می‌کردند و این طور نبود که انجمن از آنان دعوت کرده باشد. البته بودند کسانی که به دعوت انجمن در آن حضور یافته بودند، ولی کسانی مانند سهیل محمودی که بعد از انقلاب دو بار در آران و بیدگل حضور یافت، به همین شکل به جلسات راه یافتند. حمید سبزواری و مهرداد اوستا هم از جمله افرادی هستند که من حضور آنان در انجمن را در خاطر دارم.

%d8%b3%d8%a8%d8%b2%d9%88%d8%a7%d8%b1%db%8c-1

حضور این افراد مربوط به دوره‌ی پس از انقلاب است و قبل از انقلاب از چهره‌های شاخص کسی را در یاد ندارم.

از نفوذ انجمن و جذب شاعران منطقه بگویید.

این انجمن به قدری مورد استقبال قرار گرفته بود که حتی از کاشان نیز شاعران در آن شرکت می‌کردند. هنوز در آن زمان انجمن‌های شعری و ادبی به شکلی که الان می‌بینیم، گسترش نداشت و تنها یک انجمن به نام «صبا» در کاشان فعالیت می‌کرد. علاوه بر این چون زمان برگزاری انجمن ادبی هلال(ع) و انجمن صبا هماهنگ بود، شاعران کاشان نیز در آن حاضر می‌شدند.

حجت الاسلام تشکری فرد محققی بود و کتاب‌های بسیاری نوشته بود. از جمله کتابی که در شرح احوال شاعران و علمای آران و بیدگل بود که البته هنوز به چاپ نرسیده است، هر چند بعدها در کتاب‌هایی که در این خصوص به رشته‌ی تحریر درآمد به صورت گسترده مورد استفاده‌ی پژوهشگران قرار گرفت… غرض این که شخصیت پژوهشگر وی موجب قوام جلسات و ارائه‌ی نقدهای جدی در آن می‌شد که مشتری‌های بسیاری را به خود جذب می‌کرد…

نتایج این انجمن در زمان فعالیتش چگونه بود؟ آیا شاعرانی از جلسات آن تربیت شدند یا کتاب شعری از آن حاصل شد؟

قطعا تشکیل چنین جلساتی که حضور شاعران پیشکسوت و باسابقه در کنار جوانان را میسر می‌کند، تاثیرگذار است و استعدادها را شکوفا می‌کند. یکی از نکات برجسته‌ی جلسات این بود که شعرای حاضر در آن خود را موظف می‌دانستند هر هفته در جلسه شعری ارائه دهند. همین امر موجب ایجاد انگیزه‌ای برای شعرای آن زمان می‌شد. ضمن این که بحث و نقد و تبادل نظر در مورد شعر باعث گفتن نکاتی می‌شد به پیشرفت شاعران کمک می‌کرد.

برگزاری این جلسات به چه شکل بود؟

شکل برگزاری جلسه مشابه دیگر جلسات معمول و مرسوم انجمن‌های ادبی بود: شعری خوانده می‌شد و بحثی در مورد شعر صورت می‌گرفت و نقدی انجام می‌شد.

پس از پایان دوره‌ای که حجت الاسلام علی تشکری مدیریت انجمن را بر عهده داشتند چه کسی عهده‌دار مسئولیت مجموعه شد؟

بعد از ایشان که در سال ۶۳ مرحوم شدند، سید شهاب الدین موسوی مسئولیت کار را بر عهده گرفت. البته او قبل از انقلاب هم در جلسات حاضر می‌شد، ولی پس از انقلاب همزمان با مدیریت جلسات انجمن ادبی ۱۵ خرداد که در کاشان برگزار می‌شد، انجمن ادبی هلال را نیز اداره می‌کرد.

53596_497

بعد از رحلت آقای موسوی سرنوشت انجمن ادبی هلال چه شد؟

کم کم در زمانی توجه به برگزاری انجمن‌های ادبی و جلسات شعرخوانی بیشتر شد، به طوری که تقریبا مقارن فوت آقای موسوی (سال ۱۳۶۸) انجمن‌های نسبتا زیادی در شهرستان مشغول فعالیت بودند. هم اکنون نیز انجمن‌هایی مثل انجمن ادبی جوان کویر مشغول فعالیت است که پیشرفت خوبی هم داشته. به همین خاطر توجه کمتری به انجمن هلال صورت گرفت و فعالیت‌های آن رو به افول نهاد.

در اواخر، در انجمن بیشتر شعرخوانی مذهبی و آیینی مورد توجه قرار گرفت و فعالیت‌ها مثل سابق پردامنه و قابل توجه نیست.

telegram

Go to TOP